Kannski ég bjóði mig fram til forseta svo úrvalið verið nóg fyrir ykkur sem eruð ekki með.  Og komi því í verk  að færa fimmtudagsfrídagana yfir á föstudag.

Hilsen frá Þóru Björk sem mér sýnist að sé komin með sólsting.

Það fyrsta sem ég tók eftir eða held að ég hafi séð, var að allir karlarnir sem eru í framboði áttu erlendar konur.  Það er ekkert athugaverg við það en skemmtileg tilvijun.  Og ef maður hugsar um það, er það ekkert skrítið því eftir því sem ég best veit eru fleiri karlar en konum sem byggja þetta sker.

En burtséð frá því þá hef ég furðað mig á umræðunni sem verið hefur.  Hún hefur langt í frá verið málefnaleg, mikið frekar skítkast sem byggir á þeim sem sagði  o.s.frv.

En ég hef lítið séð af kynningum og á eftir að komast yfir þær og velta vögnum yfir þessu, geri það í júní; nenni því ekki fyrr.   Það er að segja ef ég skyldi kjósa því ég er ekki búin að ákveða mig enn, enda þess nægur tími.

Ég hef ekki mikinn áhuga á forsetaembættinu í dag en hafði það sem krakki og ætlaði að kjósa Kristjá Eldjárn en hafði ekki aldur.   Ekki frekar en þegar ég ætlaði að kjósa Bjarna Ben. en þá var mér tilkynnt að í svoleiðis kosningum þyrfti maður að búa á sama stað og sá sem byði sig fram og urðu mér það vonbrigði.  Ég spáði ekki í flokka sem barn heldur hvernig mér fannst mennirnir koma fyrir.   En eftir þetta hætti ég að fylgast með.

En Þóra Arnórsdóttir hefur verið mikið í umræðunni, ekki veit ég hvort það er út af því að hún er ófrísk eða ógift.  En margar konur hafa ekki tekið allt færðinarorlofið sitt og ef allt gengur vel með barnið ætti ekki að vera mikið mál fyrir hennar mann að skottast á eftir henni í embættiserindum.   Hann þarf ekki að vera sýnilegur (tala af reynslu, Björgvin reddaði mér oft fyrir horn með krakkana þó svo ég væri ekki í opinberum erindagjörðum en við áttum bíl svo þetta var lítið mál), maður getur jú alltaf farið afsíðis og gefið baninu að drekka. 

Ólafur þarf ekki að kynna sig, við þekkjum hans verk en hina þarf ég að leita uppi til að skoða.

Svo er þessi gamla klisja, Ólafur var alþýðubandalagsmaður  og var bölvað hægri vinstri fyrir það, þar til allt í einu að hann var orðin handlangari sjálfstæðismanna.   Ég veit ekki, en mér hefur alltaf þótt langt á milli þessara flokka en kannski er það bara vitleysa hjá mér.   Þóra er talin vera samfylkinarkona, hef ekki heyrt í hvaða flokkum hinir eru taldnir vera.  Ég spyr eins og fávís kona: erum við ekki að velja persónu í forsetaembættið en ekki flokk?

Ég ætla að halda áfram að velta þessu fyrir mér og reyna að finna upp hjólið!

Hilsen frá Þóru Björk sem á hjól  með gírum.

Ég get ekki annað en tekið undir það.  Mér finnst eins og tíminn hafi rokið áfram,  þó sérstaklega eftir að ég átti krakkana mína.

Í dag eru liðin 20 ár síðan tvíburarnir mínir fæddust.  Svo skemmtilega vill til að þá var glampandi sól og fallegt veður bæði hér á Stöðvarfirði og eins i Reykjavík.   Í dag er sama veður en meiri snjór í fjöllunum eftir hretið sem kom fyrir helgi.

Þeir voru ósköp smáir í fanginu á pabba sínum á leiðinni út af spítalanaum.

En þeir stækkuðu ört, fengu að vísu rs-vírusinn þriggja vikna.

Þeir voru duglegir og miklar hetjur þessar elskur, eins og þeir voru alltaf veikir fyrsta árið.

Hver áfanginn tók við að öðrum.




Þarna eru þeir í sinni fyrstu sjóferð, rétt rúmelga 1 árs.  Þeir vor settir ofan í fiskikarið á Gunnari SU-4.  Pabbi þeirra við stýrið, Lilla og Haukur ( amma og afi) komu með í ferðin auk okkar Ernu.  Myndin er tekin á sjómannadaginn 1993.



Svo í desember 1998 hittu þau systur sína í fyrsta skipti (af tveimur enn sem komið er).  Hér eru þau inni í stofu að spila og kynnast.








Þarna erum við upp á Háahnaus 17. september 1996 að tína ber, veðrið var æðislegt þennan dag um 20 stiga hiti.  Tjörnin er nú ekki mikil þarna, en nú er hún eiginlega horfin.



Þeir útskrifuðust út grunnskóla.




Þeir stunduðu tónlistarnám  og meðal annars spilaði Haukur á trommur.



Og Axel lék meðal annars á bassa. 



Og þarna eru þeir í Hljómsveitinni Límbandinu ásamt Snorra Hjörvari.

Þeir voru virkilega góðir.



Þarna eru þeir mættir til að kjósa í fyrsta skipti.



Haukur valdi flug.  Og tók einkaflugmanninn s.l. sumar. 



Axel er í öllu sem viðkemur bílum.



Nývaknaðir á leið út að brennu til að gera allt klárt fyrir kvöldið.  Þessi mynd er tekin á gamlársdag 2010.

Axel fór suður til að vera með Hauki yfir helgina og hafa þeir átt góða helgi saman

Elsku Axel og Haukur, það er eins með ykkur og Ernu, þið voruð ekki heima á 20 ára afmælinu ykkar.   Megið þið eiga góðan dag.


Hilsen frá Þóru Björk sem hefði svo viljað vera nálægt "litlu" strákunum sínum í dag.

Þessir tveir eru heima með mér.




Fyrst borðuðum við forréttinn, en hann framleiddu þær Erna og Unnur á meðan ég sat slök í gömlum stól inni í sofu.  Skrapp að vísu aðeins fram í eldhús og smjörsteikti humar en það er ekkert til að skrifa um.

Strax að forréttinum loknum hurfu strákarnir út á brennu.



Þeir voru sko brennuvargarnir ásamt Jóni og Arnari.



Þarna er Haukur að skvetta á eldinn.



Að sjálfsögðu komu þrýstiloftsflugvélar og skemmtu okkur.  Eða voru þetta bara venjulegar rakettur?



Olíu kastað á brennuna um leið og ein springur, sést í nokkra bæjarbúa fylgast með.



Við hittum Bjarna úti á brennu, hann varð dálítið hissa.  Ég veit ekki hvort það var af því að Erna var með myndavél.



Eftir aðalréttinn og áramótaskaupið fengum við okkur eftirrétt og kaffi.

Því næst:



Sáum við gamla árið fara og það nýja koma í staðinn.



Erna uppgötvaði takka á vélinni sem hún gat hreinlega orðið myndaóð á nokkrum sekúntum og tekið tugi mynda á meðan á því stóð.



Útbæingar að skjóta upp.  Blysin gjægast yfir hæðina.



Við skutum líka upp og fengum svo góða gesti, þau komu með bombu með sér.



Þarna erum við ásamt Þórunni og Sveini, Unnur að taka mynd og Erna tók þessa mynd af okkur.



Þarna voru innbæingar á ferð, það var eins og Laufást stæði í ljósum logum.

Slæ botninn í þetta að sinni.

Hilsen frá Þóru Björk sem lögð er af stað inn í árið 2012 eins og þið hin.

Nú er þetta ár að klárast og ákvað ég að rifja aðeins upp alla vega s.l. mánuð, eða hluta af honum.
Mikil gleði hefur verið á heimilinu síðan allir yrðlingarnir mínir komu í hús.

Við erum búin að eta mikið en það hefur verið hefð fyrir því undan farin ár á þessu heimili á þessum  árstíma.

Og vorum við svo gráðug að við átum hluta af aðventukransinum.



En þannig er mál með vexti að tómatplönturnar mínar vou alveg búnar á því og þáðu ekki næringu lengur svo ég tíndi af þeim afurðina og skreytti aðventukransinn með þeim og um leið og þeir sýndu lit, voru þeir etnir.   Restin af tómutnum sést á myndinni hér að ofan.  Smakkaðist mjög vel.

Annars voru jólin nokkuð hefðbundin.



Já, meira að segja toppurinn á jólatréinu brosti sínu blíðasta.




Að vanda stilltu þau sér upp.  Og rifjuðu síðan  upp hver stærðarmunurinn var á þeim hér áður fyrr.



Áttum yndisleg jól en Ragnheiður, Tóti og krakkarnir ásamt Kjartani Hávarði komu í heimsókn á jóladag.



Við Ragnheiður búnar að ganga frá eftir matinn :)



Systkinin Ragnheiður og Kjartan slök eftir matinn.



Jakob glaður með nýju tölvuna hans Hauks.



Tóti búin að fá sér kaffi í könnu. 

Fleiri myndir í albúmi.

Svo þann 28 desember kom Unnur  "heim"  . 

Og núna eru Unnur og Erna að útbúa áramótakvöldmatinn.



Hér kemur mynd af Unni og Ernu við undirbúnininn.  Glæsilegt.

Á meðan situr restin af heimilsfólkinu og spjallar inni í stofu.

Gleðilegt ár allir saman og takk fyrir innlitið á árinu, hvort sem er í Vinaminni (heimilið) eða á vefsíðuna.

Hilsen frá Þóru Björk sem situr slök í gömlum stól inn í stofu.

Og ég komst að því eftir að vera búnin að vera í íhugun í 3 mánuði og gera ekkert nema að skoða mig að innan og utan og allan hringinn í smásjá, að ég er bæði andlaus og vitlaus.

Eftir þessa uppgötvun hef ég hugsað, þetta var mikð rannsóknarefni sem tók heila þrjá  mánuði og svo kom ekkert út úr því.  Hvernig er þá vinnan sem skilar einhverju?????

Já, maður hugsar það eftir þennan tíma með sjálfri sér.  Svo ég komst að því að hætta bara alveg að vera með sjálfri mér.

Fór fram í eldhús og skellti í eina smáköku uppskrift og viti menn að þegar ég ætlaði svo að gefa gesti sem að garði bar smákökur með kaffinu þá voru þær búnar, ég var greinilega ekki ein með sjálfri mér, allavega ekki lengur, því einhver át kökurnar.

Þannig að nú er ég bara sátt við það að vita að einhverjir læðist í kökurnar svo ég ákvað að baka aðeins meira og nú bíð ég bara spennt eftir því hvort þær klárist.

Hilsen frá Þóru Björk sem íhugar að auka fjölbreytnina í smákökunum. :)