Vinaminnis-þankar hinir síðari

Ég hlusta á foreldra  á höfuðborgarsvæðinu barma sér ef börnin þeirra þurfa að fara á milli hverfa í skóla.  Sjálf var ég á fimmtánda ári þegar ég yfirgaf foreldrahúsin til að fara í gaggó.  Kom aðeins einu sinni heim í helgarfrí fyrir jól.  

Og mér fannst það ekkert erfitt, en ég man alveg hvað pabbi sagði við mömmu þegar við vorum að keyra inn Reyðarfjarðaströndina:  "Þóra mín, eigum við ekki svo að fara beint niður á Eskifjörð til sýslumannsins þegar við erum búin að skila Þóru Björk upp í Eiða og fá skilnaðinn, nú er okkar hlutverki lokið."  

Mamma svaraði: "KJARTAN!"  

Þá hló pabbi.

En ég vísa á þessa grein hér.

Hilsen frá Þóru Björk sem finnst langt til krakkanna sinna.

Rómantík í rökkrinu.

Já svona byrjar textinn.  En satt er, ég lagði af stað í ferðalag á miðvikudaginn var.  Þannig var að vinkona mín og ég ákváðum að leggja land undir fót og skreppa norður á Siglufjörð, eða réttara sagt að Stóra Grindli í Fljótum.

Þegar við vorum komnar nokkra kílómetra norður fyrir Egilsstaði, nánar tiltekið að keyra upp Heiðarendann, skall á okkur haglél.  Við stoppuðum og horfðum á þessi ósköp og hitinn var 12 gráður.  Halló, halló var ekki allt í lagi, það var 12 ágúst.

Svo var það bara búið - við höfum sennilega ekið um einn kílómetra í haglélinu.  

Þegar við komum upp á Jökuldal, skall á okkur þvílík rigning að ég man ekki eftir öðru eins, þurrkurnar höfðu ekki við og það flaut yfir götuna og rigningin var lóðrétt.  Við keyrðum inn í þessa kafla til skiptis, þurrt (það hafði ekkert rignt á svæðinu) og helliregn.  Alveg upp undir heiði.

Við vorum komnar norður í Fljót um sex leytið á miðvikudagskvöldið, eftir að hafa stoppað víða á leiðinni og skoðað margt.  Þórarinn og Fanna urðu alveg steinhissa þegar við birtumst.  Það var notalegt að sitja þarna við snarkandi arineld og spjalla saman og horfa út.  Bóndinn á bænun handan vatnsins, var iðinn við sláttinn þetta kvöld.   Því miður sáum við ekki kvöldsólina en hún er ofboðslega falleg þarna sem hafsbrún veit í norður. 

Það var einn galli á þessari ferð, við gleymdum báðar myndavélunum heima.

Á fimmtudagsmorguninn skruppum við út á Siglufjörð í heimsókn og Þórarinn var leiðsögumaður.
Komum víða við og skoðuðum margt og meira að segja lenti ég hjá sýslumanninum sem var ekki verra, maður þarf að ath. hvernig Stöddarnir spjara sig í öðrum byggðarlögum.  Fórum svo yfir Siglufjarðarskarð til baka yfir í Fljót.  Ég hef ekki farið Skarðið síðan eg var 7 ára.

Við stoppuðum víða á leiðinn yfir skarðið, t.d. hirtum við nokkra burkna á leiðinni upp og líka á leiðinni niður, og svo kemst ég að því hvort burkninn er betri Siglufjarðarmegin eða Fljótameginn.  Það kom mér á óvart hvað vegurinn yfir er breiður og góður.

Eftir góðan hádegismat í Fljótunum, var farið í aðra skoðunarferð og nú var Þórarinn bílstjóri.

Fórum við út í Haganesvík,  þar er búið að gera upp fullt af húsum, þetta var allt í niður níðslu þegar ég fór þarna um síðast og síðan lá leiðin inn í Flókadal.

Rétt um fimm leytið kvöddum við og fórum heim, því von var á fleiri gestum um kvöldmatinn.  Við vildum leyfa þeim að leggja sig áður en að fleiri kæmu.

Þetta var mjög skemmtileg ferð hjá okkur stöllum.

Hilsen frá Þóru Björk sem er mjög sátt yfir að hafa farið norður í heimsókn.